Το Πάντρεμα της Ροδούλας


  • Θεατρικό
  • Σελίδες 82

Όταν χτυπάν τα τύμπανα,
να βλέπεις τη σκιά σου,
να γνωρίζεις που πατούν τα πόδια σου…


Με αυτούς τους λιτούς στίχους, με αυτά τα απλά λόγια, θέλω να περιγράψω πως πρέπει να στεκόμαστε απέναντι στην ύπουλη και βίαιη λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης, για να μπορέσουμε ν’ αποτρέψουμε την ισοπέδωση των κοινωνιών, που προσπαθεί να το επιτύχει με την εξαφάνιση κάθε ιδιαιτερότητας της παράδοσης της πατρίδας μας, την κάθε μια αξία που χαρακτηρίζει εμάς τους Ελληνες.
Γι’ αυτό το «Πάντρεμα της Ροδούλας», δεν είναι τίποτε άλλο από τα ήθη και έθιμα του γάμου. Αλλά δεν θα ιδούμε κανένα γάμο, κανένα πάντρεμα, άλλωστε δεν είναι αυτός ο σκοπός. Τόσους και τόσους γάμους είδαμε που γράφτηκαν από αξιόλογους και μεγάλους συγγραφείς. Με όσα γράμματα έβαλα στο δισάκι μου απ’ το σχολείο του χωριού μου, με το “Πάντρεμα της Ροδούλας”, προσπαθώ να βγάλω στην επιφάνεια και να δείξω, ποιο ήταν το μέσο και ποιος ο τρόπος με τον οποίο αντιστεκόταν οι πρόγονοί μας στην τόσο σκοταδιστική, μακροχρόνια, σκληρή και απάνθρωπη τυραννία του Τούρκου δυνάστη, με ή χωρίς την ανοχή και τις ευλογίες και των άλλων δυνάμεων της εποχής.
Το «Πάντρεμα της Ροδούλας» δεν είναι μια απλή ή περισσότερες χιουμοριστικές εικόνες που διακρίνει κανείς με την πρώτη ματιά, αλλά είναι η αφορμή να βγει η τραγικότητα και απ’ τα στιγμιότυπα, η δυναμική που διαδραμάτιζαν τα ήθη και έθιμα, για να μπορεί να
έχει συνοχή και συνέχεια η φυλή μας. Πολλά ήθη και έθιμα διατηρήθηκαν μέχρι των ημερών μας και πιστεύω πως μερικά αν όχι όλα, θα έχουν συνέχεια με την ίδια ή πιο ήπια μορφή.
Στο «Πάντρεμα της Ροδούλας» βλέπουμε πόσο γερά ήταν δεμένη η κοινωνία στο άρμα των ηθών και εθίμων. Αυτός ο άγραφος νόμος καθόριζε την πορεία του ατόμου.
Αν κάποιος για οποιοδήποτε λόγο παρέκκλινε έστω και ελάχιστα από τους κανόνες, έπρεπε να δεχτεί αδιαμαρτύρητα τις καθορισμένες δοκιμασίες και τη σκληρότητα με την οποία τις επέβαλε η κοινωνία, για να μην τον αποβάλει από τους κόλπους της.
Ετσι λοιπόν το «Πάντρεμα της Ροδούλας» είναι σημαντικές και ασήμαντες, φανερές ή κρυφές πτυχές, καλές και άσχημες που συνεθέταν τον ιστό για την ολοκλήρωση του μεγαλείου της εποχής εκείνης, της σημαντικότερης στιγμής της ζωής του ατόμου, που ήταν αφιερωμένη πρωτίστως στη γυναίκα, για να μην πω ολοκληρωτικά, γιατί η γυναίκα είναι η οικογένεια.
Το «Πάντρεμα της Ροδούλας» στηρίζεται σε αληθινά γεγονότα.
Πολλά είναι παιδικές αναμνήσεις και σε μερικά εμπλέκομαι και εγώ ο ίδιος.
Τα υπόλοιπα είναι ακούσματα από τους γονείς μου. τον παππού μου και τη γιαγιά καθώς επίσης και από διάφορους ηλικιωμένους της ευρύτερης περιοχής, Συνέβηκαν στο χωριό μου καθώς και στα γύρω χωριά.
Τα περισσότερα άτομα στους οποίους συνέβηκαν τα γεγονότα είχα την τύχη να τα γνωρίσω. Μερικά ζήσανε και μέχρι την εφηβική μου ηλικία.
Ένα μόνο έθιμο άκουσα από ένα νέο συγχωριανό μου, που κάνει έρευνες και του το εξιστόρησε η παπαδιά του χωριού μας, που χάθηκε πριν από λίγα χρόνια σε προχωρημένη ηλικία.
Σε συζήτηση με τη μητέρα μου για τα παρακάτω, που πάντα τη συμβουλεύομαι, γιατί είναι πηγή άντλησης ακριβαλήθειας και θύμησης, μου επιβεβαίωσε το έθιμο και μου είπε συμβάν του εθίμου αυτού που της το είχε διηγηθεί ο παππούς της, ο Λάμπρο - Γκέλης και το οποίο συνέβηκε την εποχή του πατέρα του, του Γκέλη - Αναγνώστη επί Τουρκοκρατίας.



Μητς Μήτσης - Το Πάντρεμα της Ροδούλας